Czas na zmianę! Jak przygotować dzieci do kolejnego etapu edukacji.

Wiele powiedziano o skutkach globalnej pandemii i o tym, jak liczne lockdowny wpłynęły na nasze dzieci i ich rozwój. Jednak mimo wysiłków rodziców i nauczycieli rząd nadal poddaje w wątpliwość to, jak pandemia wpłynęła i będzie wpływać na nasze dzieci.  Jako rodzic, którego dzieci nie mogły chodzić do szkoły podczas lockdownów, a także jako osoba pracująca w szkole podstawowej przez ostatnie 6 lat, mogę szczerze powiedzieć, że pandemia nie wyrządziła większych widocznych szkód dzieciom, które poza tym rozwijałyby się typowo dla swojego wieku. Owszem, wpłynęła na umiejętności społeczne 3-, 4- i 5-latków, którzy w innym przypadku doskonaliliby lub powinni byli doskonalić umiejętności społeczne i komunikacyjne w środowisku bogatym w język i zabawę. Powinniśmy jednak pamiętać, że WSZYSTKIE 3-, 4- i 5-latki znalazły się w tej samej nudnej sytuacji, pozbawione kontaktu z innymi ludźmi. Wszystkie straciły te możliwości, więc wspólnie dostosują do tego swoją zabawę. Przynajmniej to może nas pocieszać.

 Co ciekawe, posyłamy dzieci do szkoły znacznie wcześniej niż nasi europejscy sąsiedzi. W Szwecji nauka nie jest obowiązkowa do 7. roku życia. Jestem pewna, że przeprowadzono wiele badań nad korzyściami z wcześniejszego lub późniejszego rozpoczęcia nauki, ale czy w szerszej perspektywie uczęszczanie do szkoły w wieku 4, 5 czy 6 lat ma duże znaczenie, gdy nasze dzieci osiągną wiek, w którym rozpoczynają naukę w szkole średniej lub dalszą edukację? Pamiętam dziewczynkę z mojej szkoły podstawowej, która chorowała na mononukleozę zakaźną. Nie przychodziła do szkoły przez co najmniej 6 miesięcy, choć wszyscy pozostali uczniowie z klasy do niej chodzili. 30 lat później ta "biedna dziewczynka" z mononukleozą, która opuściła wiele miesięcy nauki, nie odnosi przez to mniejszych sukcesów ani nie jest mniej szczęśliwa.

 Od lat osoby pracujące z dziećmi mówią, że dzieci są "odporne psychicznie", i naprawdę w to wierzę. Dzieci potrafią wypracować sposoby radzenia sobie z trudnościami. Dlatego wierzę, że to pokolenie dzieci, o którym słyszymy, że zostało pozbawione części edukacji, poradzi sobie dobrze, a nawet bardzo dobrze. Uważam, że dzieci mogły mieć więcej okazji do dojrzewania w bezpiecznym i spokojnym otoczeniu własnego domu przed rozpoczęciem nauki. W szkole wymaga się od nich pewnej dojrzałości, aby mogły odnaleźć się w klasie z 29 innymi dziećmi. 

Jeśli miałabym wskazać coś, do czego warto zachęcać dzieci w domu przed rozpoczęciem szkoły lub przejściem do Key Stage 1, byłoby to poznawanie wszystkich form zabawy. Po prostu zabawa. Zabawa z przyjaciółmi lub rodziną, ale także samodzielna. Pozwólmy im odkryć, co sprawia im radość, pobudza wyobraźnię i pomaga wyrażać indywidualność oraz kreatywność.

Jako rodzice, opiekunowie i wychowawcy mamy za zadanie zapewniać naszym dzieciom możliwości zabawy. Wartościowej zabawy nie trzeba planować ani narzucać jej przebiegu. Nie wymaga ona zasad i regulaminów, a bawić się można na wiele sposobów. Naszym zadaniem jest po prostu zapewnić dzieciom bezpieczne środowisko do odkrywania i zabawy. Dzięki temu, gdy pójdą do szkoły, będą przynajmniej potrafiły bawić się obok rówieśników, dopóki nie będą gotowe na kolejny etap rozwoju, czyli nawiązywanie kontaktów społecznych.

Autorka: Rachel Comfort, mama i specjalistka ds. specjalnych potrzeb edukacyjnych na etapach Early Years i Key Stage 1.